Hooikoorts

 

Inleiding


Hooikoorts heeft, in tegenstelling tot wat de naam laat vermoeden, niets met hooi en niets met koorts te maken. Het gaat hier om een overgevoeligheid voor stuifmeelkorrels (ook pollen genoemd). Zowel stuifmeel van grassen als van bomen (meestal berk, hazelaar of els) en van onkruid kan klachten veroorzaken. De seizoen-variatie van de klachten volgt de bloeiperiode:


Het stuifmeel van grassen vormt in onze streken de voornaamste bron van hooikoorts. De symptomen van hooikoorts zijn het hevigst als de concentratie van stuifmeelkorrels in de lucht het grootst is. Dit is op warme en winderige dagen. Graspollen zijn uiterst licht en kunnen zodoende door de wind gemakkelijk over grote afstanden worden meegevoerd. Vandaar dat graspollen ook last kunnen geven op plaatsen waar je dit niet zou verwachten (in de binnenstad bijvoorbeeld). Soms is een allergie voor pollen gekoppeld aan een voedselallergie voor bepaalde vruchten, groenten of kruiden.

Klachten


De klachten kunnen van verschillende aard zijn:


De beste methode om overgevoeligheidsverschijnselen te voorkomen is elk contact met de verantwoordelijke stoffen (deze noemt men 'allergenen') te vermijden, maar dit is niet eenvoudig en soms ook niet mogelijk.

Adviezen


Afhankelijk van de mate van klachten iemand van zijn hooikoorts ondervindt, kunnen onderstaande adviezen met betrekking tot leefregels of medicatie gegeven worden:


Helaas blijken de klachten met bovenstaande maatregelen niet altijd voldoende onder controle te krijgen. In dat geval kan verdere medicamenteuze behandeling noodzakelijk blijken te zijn.

Behandeling


Met behulp van een laboratorium- en huidtest kan een overgevoeligheid voor stuifmeelkorrels meestal bewezen worden. Hooikoorts kan op verschillende wijzen worden behandeld: